Leeg huis.

Het grote inpakken begon vorige week. Tot mijn grote verbazing was Michelle zo klaar. Ze zocht uit, gooide weg, pakte in en had in één middag haar hele kamer ‘ontmanteld’. Ik daarentegen doe er iets langer over; mijn gedeelte van de zooi moet grotendeels nog uitgezocht worden. Op zich wel logisch.. Ik heb natuurlijk iets meer ‘jeugdsentiment’ om me heen verzameld dan mijn puber van 14!

Woensdag volgde het gesprek bij de moeder van Michelle’s vriendin Anne. Ze mag daar een tijdje logeren zodat Frank en ik haar kamer in Amsterdam in orde kunnen maken. Alles wat er te bespreken viel, was zo besproken. De moeder van Anne en ik zitten aardig op een lijn. Het zal voor Michelle wel even wennen zijn. Die weet niet beter dan ons rustige één-oudergezin. Nu woont ze een paar weken in een huis met drie andere kinderen, een mama én een papa!

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Daarna heb ik (in twee dagen tijd) een uitzendkracht ingewerkt die mijn functie gaat overnemen. Ik had me er een beetje op verkeken. Omdat ik het de laatste tijd zo rustig had op mijn werk dacht ik dat één dag ruim voldoende zou zijn. Ik maakte een boekje met uitleg over mijn werkzaamheden, gooide er nog wat waardevolle tips tegenaan en dacht dat dat voldoende zou zijn.

Dus niet. Na de eerste dag was de uitzendkracht helemaal dolgedraaid. Alle nieuwe informatie, nieuwe mensen en nieuwe indrukken waren nogal overweldigend. Bovendien heb ik me behoorlijk verkeken op mijn eigen ‘simpele’ baantje. Ik heb de afgelopen acht jaar zo’n routine opgebouwd dat ik zelf niet meer in de gaten had, wat een bergen werk ik eigenlijk verzette! Mijn baas schreef ondertussen mijn ontslagbrief en deed een laatste poging “Je mag ‘m ook verscheuren. Dat heb ik eigenlijk liever!” Sorry, Jan… Toch maar niet!

Ondertussen plaatste ik een ‘Dag allemaal’-logje op onze bedrijfsweblog en gaf mijn functie als webmaster door aan een collega. Die gooide er de volgende dag ook een logje tegenaan. Vreemd om ineens een nieuwe logje te zien staan, terwijl je er zelf niets opgezet hebt!

En toen was het ineens mijn laatste werkdag. Ironisch genoeg wat dit ook precies op de dag dat ik acht jaar in dienst was. Ik had al luid en duidelijk te kennen gegeven meteen om te draaien en naar huis te gaan als ik grote spandoeken of andere onzin aan zou treffen, die vrijdagmorgen. Toen ik om acht uur arriveerde was er dan ook niets te zien. Ik regelde gebak en trof na afloop van de koffiepauze drie velletjes (in A4 formaat) aan op de buitendeuren met daarop het plaatje dat ze ook op de weblog gezet hebben. Ach, daar kon ik wel mee leven!

Halverwege de middag werd ik op kantoor geroepen bij de directeuren en de vestigingsmanager. Even wat zitten kletsen en een prachtig cadeau gekregen. Heel symbolisch, omdat ze vonden dat ik ‘de weg kwijt ben’ kreeg ik een navigatiesysteem, zodat de weg terugvinden in elk geval geen probleem zal zijn!

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Aan het eind van de dag waren er hapjes, drankjes en cadeautjes in de kantine. Gezellig met zijn allen geborreld, waarna de een na de ander op huis aan ging. Veel knuffels, kussen en veel ‘tot ziens!’ Dat ‘tot ziens’ komt waarschijnlijk sneller dan ze verwacht hadden! De wijn die maar te voorschijn bleef komen, hakte er aardig in, zeker zonder avondeten.

Acht jaar lang heb ik me keurig gedragen, maar op de valreep ging het toch nog mis. Zelfs mét navigatiesysteem had ik niet meer naar huis kunnen fietsen! Ik ben door een collega, beladen met cadeaus, thuisgebracht en moet komende week nog maar een keer mijn fiets op halen! Ik schaam me diep…

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Zaterdag werd het merendeel van mijn verkochte inboedel opgehaald. En toen zat ik ineens in een half leeg huis…. Geen meubels meer, allen een bed en een heleboel persoonlijke bezittingen die uitgezocht moeten worden! Wat een puinhoop! Michelle en ik hebben alle zooi laten liggen en zijn meteen naar Amsterdam vertrokken. Want daar wacht tenslotte een keurig huis op ons; compleet met banken om op te zitten en tafels om aan te eten!

En nu ben ik weer terug. In een leeg huis. Michelle is bij Anne en ik heb alleen nog maar een bed. De huiskamer is helemaal leeg, de enige stoel die hier nog staat is die achter de computer. Er zit vanavond dus niets anders op dan weblogjes te gaan lezen! En vanaf morgen ga ik, vol goede moed, puinruimen!

Stiekem komt de grote dag toch snel in zicht! We gaan verhuizen!

13 gedachten over “Leeg huis.

  1. Petra

    Nicolette en Michelle,
    Heel veel geluk, gezelligheid en plezier toegewenst in Amsterdam. Natuurlijk hoop ik dat de weblog geregeld gevuld blijft worden en dat we zo toch een beetje op de hoogte blijven van hoe het jullie vergaat. Het zijn iedere keer weer verrassende en interessante belevenissen, jij weet van alles een pakkend verhaal te maken.
    Succes met de laatste loodjes van de verhuizing…
    Groetjes,
    Petra

    Reageren
  2. Petra

    Nicolette en Michelle,
    Heel veel geluk, gezelligheid en plezier toegewenst in Amsterdam. Natuurlijk hoop ik dat de weblog geregeld gevuld blijft worden en dat we zo toch een beetje op de hoogte blijven van hoe het jullie vergaat. Het zijn iedere keer weer verrassende en interessante belevenissen, jij weet van alles een pakkend verhaal te maken.
    Succes met de laatste loodjes van de verhuizing…
    Groetjes,
    Petra

    Reageren
  3. Sally

    Ha, een lotgenoot. Ook ik zit tussen de dozen in een bijna kaal huis nog gauw achter de computer wat logjes te lezen. Dat ding was het laatste wat de verhuizers van mij mochten inpakken (op het bed na, daar slapen we vannacht nog in) Morgen begint het k(r)amperen in een kaal huis.. Ik weet er dus alles van. Wat kan een mens toch een boel ‘troep’ om zich heen verzamelen he? En dan ben ik 4 jaar geleden ook al verhuisd en heb toen ook al van alles uitgezocht en een hoop weggegooid.
    Afijn, vanaf morgen leven we 2 maanden uit een koffer. Heeft ook wel iets. Jij ook heel veel succes met je verhuizing en de laatste loodjes. Best wel fijn dat Michelle er even niet is en dat je je handen vrij hebt om de boel vast te regelen daar in A’dam. Fijn dat ze zulke vrienden heeft en mag blijven logeren.
    Ps: hoe staat het met de school? Al iets gehoord?

    Reageren
  4. Sally

    Ha, een lotgenoot. Ook ik zit tussen de dozen in een bijna kaal huis nog gauw achter de computer wat logjes te lezen. Dat ding was het laatste wat de verhuizers van mij mochten inpakken (op het bed na, daar slapen we vannacht nog in) Morgen begint het k(r)amperen in een kaal huis.. Ik weet er dus alles van. Wat kan een mens toch een boel ‘troep’ om zich heen verzamelen he? En dan ben ik 4 jaar geleden ook al verhuisd en heb toen ook al van alles uitgezocht en een hoop weggegooid.
    Afijn, vanaf morgen leven we 2 maanden uit een koffer. Heeft ook wel iets. Jij ook heel veel succes met je verhuizing en de laatste loodjes. Best wel fijn dat Michelle er even niet is en dat je je handen vrij hebt om de boel vast te regelen daar in A’dam. Fijn dat ze zulke vrienden heeft en mag blijven logeren.
    Ps: hoe staat het met de school? Al iets gehoord?

    Reageren
  5. rhodosfriends

    Fijn dat je zo gewaardeerd wordt (werdt) op het werk Nicky je bent flink verwent !
    Sucses met de laatste loodjes ….
    Off topic ja leuk he dat Debby bij ons komt werken ha ha , misschien moet je eens komen kijken hoe ze het doet ……
    Liefs Ylone xx

    Reageren
  6. rhodosfriends

    Fijn dat je zo gewaardeerd wordt (werdt) op het werk Nicky je bent flink verwent !
    Sucses met de laatste loodjes ….
    Off topic ja leuk he dat Debby bij ons komt werken ha ha , misschien moet je eens komen kijken hoe ze het doet ……
    Liefs Ylone xx

    Reageren
  7. Gab

    Heel veel sterkte! Ondanks dat ontzettend spannend is om een nieuwe start te maken is het toch ook een beetje verdrietig om mensen en dingen achter te laten. Dat jullie maar ontzettend gelukkig mogen worden in ‘ons’ stadje.
    Liefs,
    Gab

    Reageren
  8. Gab

    Heel veel sterkte! Ondanks dat ontzettend spannend is om een nieuwe start te maken is het toch ook een beetje verdrietig om mensen en dingen achter te laten. Dat jullie maar ontzettend gelukkig mogen worden in ‘ons’ stadje.
    Liefs,
    Gab

    Reageren
  9. Leidse Glibber

    Geweldige log Nicky en ja nu komt het heeeeeel dichtbij he.
    Het is vaak dat je zelf niet door hebt wat je allemaal doet op werk, dat merk je pas als je ziek bent of op vakantie gaat, of…………..als je helemaal wegggaat.
    Veel suvcces de komende dagen en benieuwd nar de eerst log vanuit Amsterdam hahahahah

    Reageren
  10. Astrid

    Hahahahahaha, je hebt in “Hotel Bergzicht” dus niet overdreven wat drankgebruik betreft.
    Nee even zonder dollen, het zal allemaal niet makkelijk zijn om huis en haard te verlaten. Alles uitzoeken enzo en straks moet alles wat je meeneemt bij Frank ook weer een plaatsje krijgen.
    Wel fijn dat Michelle bij een vriendin kan logeren tot einde van het schooljaar. Heb je trouwens al iets gehoord over haar nieuwe school?

    Reageren
  11. Jolanda

    Meid meid….
    Wat een ludiek kado!! Ik lag net in een deuk achter mn pc 😀
    Ik weet zeker dat je het gaat redden daar in de stad..gelukkig blijft weblog op hetzelfde plekje 😉

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.