En toen hadden we ineens, heel onverwachts, een crematie.
In verband met files en gladde wegen vertrokken we al vroeg naar Breda.
Als we al op de snelweg rijden, zie ik ineens dat Michelle haar oude,
blauwe trainingsbroek aan heeft.
Ik zit even verbijsterd te kijken.
Ze zou toch beter moeten weten?
Maar ik zeg niks en zet het resoluut van me af.
Ze is twintig, te groot voor kledingtips en do’s en don’ts.
Bovendien is het helemaal niet belangrijk wat ze aan heeft.
Het gaat erom dat ze er is.
Voor mijn zus en ons nichtje.
En om afscheid te nemen van haar oom.
Veel te vroeg arriveren we bij het uitvaartcentrum.
Op de parkeerplaats is het nog akelig stil.
“Dat komt mooi uit!” zegt Mich.
En staand naast de auto ontdoet ze zich van de afzichtelijke trainingsbroek
en mikt hem op de achterbank.
Ik sluit de auto af en kijk haar na terwijl ze het uitvaartcentrum in loopt.
In een elegant zwart jurkje, zwarte panty’s en hoge hakken.
Ik had ’t kunnen weten.
De foto boven dit logje is van Henk.
Gecondoleerd met het verlies van je zwager en oom. Veel sterkte jullie allemaal vooral je zus en nichtje.
Enne tuurlijk dat M. zich verkleedde. Ze had eerst makkelijke reiskleding aan.
Ondanks de treurige gebeurtenis is het toch een grappig logje. Gecondoleerd en sterkte met het verlies.
Om te beginnen: Gecondoleerd.
Om te eindigen: Leuke dochter heb jij en wat knap dat jij je commentaar in hebt weten te houden..
Gecondoleerd met het verlies van jullie zwager/om, heel veel sterkte allemaal!
Hihi, ik ben benieuwd hoe het logje was gegaan als je er onderweg iets van gezegd had. Wat zou ze lachen:”Ach mamske”…. 😉
Gecondoleerd!
Allereerst gecondoleerd en voor zover ik Michelle vanuit je logs ken verbaasde het mij niets.
Innige deelneming.