*

Het is bijna twaalf uur ’s nachts en ik heb zin om de keukenkastjes op te ruimen.

Of een stukkie te wandelen. Of de strijk weg te werken. Of de vloer te dweilen. Of een goed boek te lezen. En muziek te luisteren. Een logje neer te zetten.

Aan energie geen gebrek. De beste ideeën krijg ik op dit tijdstip. Midden in de nacht word ik ineens productief.

Ik heb zin om van alles te doen.

Jammer genoeg is er maar één ding wat ik móet doen.

Ik moet naar bed.

Laat ik nou altijd gedacht hebben dat ik gewoon een gebrek aan zelfdiscipline heb. Dat ik gewoon een zwakkeling ben, die het niet lukt om op tijd in bed te kruipen.

Maar, nee!
Ik kan er niets aan doen!

Ik heb gewoon DSPS!

Wat een feest van herkenning!

• De tijden van naar bed gaan en wakker worden zijn hardnekkig later dan gewenst.
• De tijden van het naar bed gaan zijn elke nacht wel ongeveer op hetzelfde tijdstip.
• Extreme moeilijkheid om op het gewenste tijdstip wakker te worden, m.n. ’s ochtends.
• Er zijn over het algemeen geen problemen met de kwaliteit van de (te korte) nachtrust.
• Het slaapschema naar het slaap/waak-schema van normale mensen te forceren, is een in verhouding ernstige tot absolute onmogelijkheid. (En kan tevens kwalijke gevolgen hebben voor de concentratie!)
• Mensen met DSPS hebben een normale -en soms zelfs groter dan normale- mogelijkheid om te slapen in de ochtend en in de middag.
• DSPS patiënten kunnen goed en regelmatig slapen als ze hun eigen slaapschema kunnen volgen.

Met grote interesse lees ik in het artikel dat de diagnose DSPS niet wordt gegeven tot de patiënt de symptomen minstens een maand heeft gehad.

Na een maand al?

Ik leef al mijn halve leven zo!

Note to self:
link DSPS mailen naar baas.

*In de categorie ‘beter goed gejat, dan slecht bedacht’:
de animatie is van http://guisy.eu/