Frank in ’t ziekenhuis!

Photobucket

Het begon met een buikgriepje. Overgeven, diarree, niets aan de hand. Gewoon uitzieken, het gaat wel over.

Toen het ‘buikgriepje’ twee weken duurde, begon ik ongerust te worden. Ik vond dat hij zijn huisarts moest bellen. Maar zijn panische angst voor witte jassen en injecties weerhield hem daarvan. Ik haalde diarreeremmers en ORS en hij verzekerde me daarna dat het beter ging.

Er nog steeds niets gerust op, reed ik twee keer per week naar Amsterdam, om te kijken hoe het met hem ging. ‘Beter’, zei hij. Maar ik vond van niet. Zijn eten bleef zitten waar het hoorde, maar daar hield het wel mee op.

Zijn eetlust was minimaal, waardoor hij ook niet echt aansterkte. Hij kon niet slapen en raakte oververmoeid. Al snel kon hij niet meer opstaan en bracht zijn dagen door liggend op de bank.

Na vier weken aanmodderen is (op mijn dringende verzoek) eindelijk de huisarts langs geweest. Die schrok ontzettend van het hoopje ellende dat hij op de bank aantrof en wist maar één oplossing.

Hij belde een ambulance en liet Frank acuut opnemen in het ziekenhuis. Met uitputtingsverschijnselen, uitgedroogd en ondervoed, met een polsslag van 150 en zo ziek als een hond.

Maagwandontsteking? Problemen met de galblaas? Het was niet helemaal duidelijk wat er precies aan de hand was. Het wachten was op de uitslagen.

Vandaag kwam eindelijk het verlossende telefoontje; alle uitslagen waren goed!!

Niets aan de hand! Behalve dan die zwaar verwaarloosde buikgriep.

En natuurlijk ben ik hartstikke, ontzettend, enorm blij en opgelucht!

Ik kan dan ook niet wachten tot hij naar huis mag…

… om hem een gigantische schop onder zijn kont te geven voor het feit dat hij het zó ver heeft laten komen!

En voor vrienden, familie en bekenden:

Ik race regelmatig heen en weer om zo vaak mogelijk bij hem te zijn en probeer tussendoor thuis de boel draaiende te houden en ook dochterlief genoeg aandacht te geven. Ik zou nogmaals willen dat ik mezelf kon klonen..

Doordat dit berichtje ook automatisch op mijn Hyves verschijnt, weet nu iedereen in één klap waarom ik even geen tijd heb om mijn sociale leven te onderhouden.

Mocht je meer informatie willen, een kaartje willen sturen, of op ziekenbezoek willen gaan, stuur me een mailtje via nicky0607@live.nl

Bezoek is welkom, maar niet schrikken!

Liefs,
Nicky

12 gedachten over “Frank in ’t ziekenhuis!”

  1. Sally

    Tjeetje wat eenbericht. Dat je nog tijd (en zin) hebt om andere blogs te lezen. Ik wens Frank heel veel beterschap en jullie allemaal veel sterkte. Ik hoop en duim dat het meevalt.

  2. Nicky zelf

    @ Sally: bedankt voor je supersnelle reactie na mijn logje wat er even stond en toen weer weg was.
    Inmiddels weten we dat alles goed gaat en kon ik ‘m met een gerust hart opnieuw plaatsen!

  5. rhodosfriends

    Tjee Nicky wat een vervelend bericht , ik wens jullie heel veel sterkte en voor Frank natuurlijk beterschap
    Liefs Ylone

  6. Sandra

    Zo dat was even flink schrikken, gelukkig slechts een verwaarloosde buikgriep. Dat je hierdoor in het ziekenhuis kunt belanden! Heel veel beterschap voor Frank en jij sterkte met heen en weer scheuren!
    Inmiddels ook weer de berichten hieronder gelezen, dat gaat ook niet helemaal over rozen met jullie huis zeg! Pffff!

  7. Lind@

    En voor je logje lees ik net dit op nu punt en-el “Grote Nederlandse uitbraak van salmonella
    Uitgegeven: 4 november 2008 19:31
    Laatst gewijzigd: 4 november 2008 19:34 ”
    Tjeempie, ik kan mij indenken dat je geschrokken bent en gelukkig is het goed afgelopen.
    Die mannen en, ook een hoop vrouwen, zijn ook verschikkelijk eigenwijs.
    Ik hoop dat je binnenkort weer wat rust in de tent krijgt.
    Sterkte en beterschap.
    Lind@

  9. Margreet

    Fijn dat het weer helemaal goed is gekomen met Frank, maar je schrik toch erg, en denkt aan hele erge nare dingen dan toch…
    Weer eens helemaal bijgelezen.
    Groet van Margreet

Reacties zijn gesloten.