Trein gemist.

Photobucket

Aangezien mijn geld niet van elastiek is, verplaats ik me over grote afstanden bij voorkeur per auto.

Simpel rekensommetje:
Retourtje Amsterdam-Breda per trein: € 30,70.
Reistijd: 1 uur en 3 kwartier.

Retourtje met de auto: € 20,00.
Reistijd: 1 uur en 1 kwartier.

En dat voorzien van een riante zitplaats en de muziek die ik zelf leuk vind! En niet gebonden aan vertrektijden!

Ik zou dus wel gek zijn om de trein te pakken.

Toen ik vandaag voor een cursus naar Utrecht moest, werd mij aangeraden met de trein te gaan. De cursuslocatie was vlak bij het station en met de auto zou ik toch maar in de file staan.

Dus stond ik vanmorgen voor dag en dauw onwennig voor de kaartjes-automaat op station Breda-Prinsenbeek. Het ding begreep waar ik heen wilde, maar weigerde mijn pinpas toen ik wilde betalen.

Na een paar vruchteloze pogingen wilde ik het opgeven. Achter mij wachtte een jongen geduldig tot ik klaar was met klunzen. “Misschien moet je Maestro kiezen in plaats van Pin”, merkte hij behulpzaam op.

En yep! Dat was het! De automaat drukte mijn treinkaartje!

Een blik op de klok vertelde me dat ik moest rennen om mijn trein te halen. Ik bedankte de behulpzame jongen vriendelijk en spurtte de voetgangerstrap op naar het perron aan de overzijde van het spoor. De trein stond al te wachten.

Hijgend stortte ik me in de eerste coupé vlak achter de machinist. Vanuit mijn ooghoek zag ik nog net iemand vlak voor de stilstaande trein over het spoor van het ene perron naar het andere rennen om eveneens de trein te halen.

Ik schrok ervan.

Als kind van een spoorfamilie groeide ik op met verhalen over de meest vreselijke ongelukken. Ik hoorde over auto’s die onder de trein kwamen, ik hoorde van mensen die voor de trein sprongen. Ik hoorde over mensen die het met hun leven moesten bekopen dat ze in een rijdende trein sprongen omdat ze geen half uurtje wilden wachten op de volgende trein.

Ieder willekeurig spoorwegovergang, al is hij nóg zo beveiligd met toeters en bellen, wordt door mij pas overgestoken nadat ik zélf met eigen ogen heb gekeken of er geen trein aan komt. En ja, ik kijk links én rechts!

“Stommerd!” dacht ik dan ook, terwijl de machinist bloedlink uit zijn hokje kwam stormen om de passagier resoluut de toegang tot de trein te weigeren.

“Ja, maar meneer!” protesteerde de passagier, “ik móet deze trein halen! Ik moet naar school!” Maar de machinist, met ongetwijfeld een paar dodelijke ongelukken nog op zijn netvlies, hield voet bij stuk.

Toen ik omkeek, zag ik de geweigerde passagier met hangende schouders weglopen.

Het was de jongen die mij geholpen had bij de kaartjes automaat…

Overigens ruim twee uur gedaan over de heenreis. De deuren van één treinstel waren kapot, waardoor iedereen hutje op mutje in het overgebleven treinstel moest plaatsnemen…

De terugreis schoot ook al niet op. Weer twee uur onderweg.

Volgende keer gewoon met de auto, lekker relaxen in de file!
Erger dan met de trein kan het niet zijn!

7 gedachten over “Trein gemist.

  1. Lind@

    Nee, dat schiet voor jou niet op. Ik zweer bij de trein en vind het relax. Kan mijn eigen muziek meenemen en een krantje lezen en of ie er dan twee of drie uur over doet….dat maakt mij niet uit, ik dein wel mee.
    Lind@

  2. zus

    hoi hoi
    volgens mij had je beter de interliner kunnen pakken die doet er een uur over
    groetjes zus

  3. Leidse Glibber

    Ahhh dat vind ik ergens toch wel zielig voor die jongen, heeft zo netjes op jou “geklungel”gewacht.
    Ik wacht ook altijd keurig tot alle lichten gedoofd zijn zelfs bij enkelspoor.
    Hoe is het met Frank, gaat het alweer een beetje beter.

  4. HUUB

    ja en dan zijn er nog steeds mensen die beweren dat treinen als werkwoord dus… voordelig is… laat me niet lachen…

  5. Sandra

    lang leve de auto! we gaan nog wel een keer met de trein, ooit, met de kids, dat is wel leuk! maar in Oosterhout geen station (ja van de interliner) dus opstappen dan daar in Prinsenbeek. en daar dan weer heen met de auto. en waar gaan we dan heen met de trein?
    ik dacht aan Amsterdam, maar als ik dan jouw berekening zie, kunnen we beter met de auto naar de Bijlmer rijden en dan met de metro verder naar het centrum.

  6. Sally

    Vreselijk, ging vroeger dagelijks met de trein van Ede naar Arnhem. Wat was ik blij dat ik in Ede zelf kon gaan werken engewoonop de fiets naar m’n werk kon(hoewel nu ik in het buitenland woon moet toegeven dat het in NL. nog niet zo slecht geregeld is).

  7. willemijn

    Als ik in NL ben (zelden) dan vind ik treinreizen erg leuk. Mooi zweven door de landschappen, redelijk comfortabel en schoon. Uiteraard is dat voor mij vakantie.

Reacties zijn gesloten.