Dubbelklikken op het internet-icoontje had geen resultaat.
We hadden geen verbinding met internet.

In den beginne, toen ik mijn eerste stapjes in de wereld van het wijde web zette, begon ik in zo’n geval meteen te prutsen aan de instellingen van mijn computer. Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het een storing bij mijn internetprovider betrof en ik daarna nog dagen zoet was om mijn omgezette instellingen weer terug te zetten, totdat alles weer werkte zoals het hoorde.

Inmiddels weet ik beter. Natúúrlijk ligt de fout niet bij mij. Het ligt aan mijn internetprovider! Een tikkie teleurgesteld sluit ik mijn computer af en kruip met mijn boek op de bank. Er is tenslotte nog meer in het leven dan internet…

De volgende dag volgt weer een hoopvolle poging. Helaas, nog steeds niets. Voorzichtig begin ik tóch te prutsen. Verbinding herstellen, stekkertje van het modem uit het stopcontact en weer erin. Nog steeds niets. Ik word lichtelijk ongeduldig. Ik wil toch wel graag even mijn email checken…

Als we die avond nog steeds afgesloten van de buitenwereld zijn geen internet hebben, begin ik toch met de instellingen te rommelen. De helpdesk van mijn internetprovider heeft het te druk met paaseieren zoeken en wij willen internet, dus proberen we het probleem zelf op te lossen.

Ik klik eens hier en ik klik eens daar en ben inmiddels wel zo verstandig om alle instellingen die ik wijzig te noteren, zodat ik de boel terug kan zetten zoals het stond. Uiteindelijk zie ik iets vreemds…

Ergens in mijn ‘extra-internetopties-tabblad-verbinding’ staat de term ‘localhost’. Hm, vreemd. Ik weet haast zeker dat daar de naam van de proxyserver hoort te staan. Aangezien ik de melding ‘cannot resolve hostname’ krijg als ik internet open, lijkt me dat daar het probleem zit. Fluitje van een cent dus! Ik moet alleen even de naam van de proxyserver van mijn internetprovider weten! Maar kom daar maar eens achter zonder internet!

Na twee dagen internetloos rondgedoold te hebben, hebben Michelle en ik allebei ons boek uit en is de helpdesk eindelijk weer bereikbaar. Ik krijg, zowaar vrij vlot, een alleraardigste jongeman aan de lijn, die mijn postcode en huisnummer vraagt en vriendelijk informeert wat het probleem is.

Ik vertel geroutineerd dat ik de naam van de proxyserver wil weten omdat ik geen verbinding met internet heb. Meneer Helpdesk probeert mij echter richting modem te sturen. ‘Als u even naar uw modem loopt..’ Ik val hem enigszins beledigd in de rede. Ja, die truck met het stekkertje hebben we al geprobeerd, daar ligt het niet aan. Als een volleerd ICT-er dram ik door. Ik wéét waar het aan ligt. Ik wil de naam van de server weten!

Meneer Helpdesk blijft stug volhouden en roept, dwars door mijn betoog, dat er boven op de modem een zwarte knop zit. Ja, ja, dat weet ik wel. Tssss, alsof ik een of ander dom huisvrouwtje ben dat niets van computers weet! Eigenwijs begin ik weer over de proxyserver.

Meneer Helpdesk blijft heel geduldig en onderbreekt mij opnieuw. “Mevrouw, wij werken niet met een proxyserver. Ik kan van hieruit zien dat de zwarte knop op het modem ingedrukt staat en dan heeft u geen verbinding met internet.”

Goed.
Met het schaamrood op mijn kaken druk ik op de zwarte knop.

Et voilá!
We hebben weer internet.

Fijn! Nu kan ik ook mijn foto plaatsen van ‘Sneeuw in de Lente’ en erbij vermelden dat ik het van de zotte vind, dat vijf centimeter sneeuw voldoende is om ons kikkerlandje compleet te ontwrichten!

Maar we hadden wel mooi uitzicht, vanmorgen!