Adempauze.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Pffff, mijn sollicitatiegesprekken zijn achter de rug en ik ben niet aangenomen… En eerlijk gezegd komt me dat heel goed uit!

Ik kreeg het Spaans benauwd bij het idee al zo snel een nieuwe baan te krijgen, want eigenlijk wil ik pas tegen de grote vakantie verhuizen, zodat Michelle hier het schooljaar en het turnseizoen af kan maken.

Ik schoot compleet in de stress van alle dingen die nog moeten gebeuren voor de verhuizing. Ik heb uren wakker gelegen, piekerend over mijn huur die opgezegd moet worden en mijn huurhuis dat weer in originele staat gebracht moet worden. En dat gaat niet mee vallen, want zo vuil en uitgeleefd als het was, krijg ik het nooit meer!

Bovendien liep ik te tobben over alle spullen die verkocht/weggegeven/weggegooid moeten worden. Want we hebben wat zooi verzameld de afgelopen jaren!

Mijn complete inboedel, inclusief potten en pannen moet de deur uit. Zelfs de meest onbenullige dingen blijken we straks dubbel te hebben. Dat wordt een complete container met overtollige huisraad!

Daarnaast ligt de hele zolder vol met dozen. Dozen met lapjes (“leuk om te knutselen”), dozen met restjes wol (“voor als Michelle wil breien”), oude kleren (“ach… mijn lievelingsbloes uit 1996”) en dozen met speelgoed (“zonde om weg te gooien”).

En dan heb ik het nog niet eens over alle spullen waar ik uit sentimenteel oogpunt nooit afstand van heb kunnen doen! Mijn kinderserviesje, mijn poppenwieg, Michelle’s eerste flesje, eerste schoentjes, eerste kleertjes. Oude rammelaars en knuffelbeesten. En iedere letter die Michelle in haar hele schoolcarrière geschreven heeft. Waarschijnlijk ook een container vol!

Ik werd gillend wakker uit nachtmerries waarin ik bedolven werd onder stapels papier. Want ‘Nicky-je-weet-maar-nooit-of-je-het-ooit-nog-nodig-hebt’ heeft zo ongeveer alle kassabonnetjes en correspondentie van de afgelopen tien jaar bewaard. Die moet ik ook nog even allemaal uitzoeken…

Maar gelukkig! Voorlopig nog geen nieuwe baan. Even adempauze dus, om rustig op een rijtje te zetten wat er allemaal moet gebeuren.

En dan, heel voorzichtig, weer eens wat sollicitatiebrieven versturen.

Tussendoor kan ik me dan mooi voorbereiden op de volgende ronde gesprekken. Ik weet inmiddels een erg overtuigend antwoord op de vraag “Wat zijn je negatieve eigenschappen?”

Ik ben erg slecht in dingen weggooien!

9 gedachten over “Adempauze.

  1. Sally

    O hoe herkenbaar. We kunnen elkaar een hand geven. Hier nog zo’n stresskip. Gelukkig kan ik mijn overtollige huisraad (althans niet overtollig maar ivm ander voltage kan ik -weer- niets meenemen) aan de kopers van ons huis kwijt. Pfff, een zorg minder. Nou de rest nog. Maar 1 troost; hoe vaker je verhuist hoe makkelijker je en het wordt haha.

  2. Sally

    O hoe herkenbaar. We kunnen elkaar een hand geven. Hier nog zo’n stresskip. Gelukkig kan ik mijn overtollige huisraad (althans niet overtollig maar ivm ander voltage kan ik -weer- niets meenemen) aan de kopers van ons huis kwijt. Pfff, een zorg minder. Nou de rest nog. Maar 1 troost; hoe vaker je verhuist hoe makkelijker je en het wordt haha.

  3. Lind@

    Ik herken er een hoop in, niet het stressen maar wel het bewaren van……
    Begin op marktplaats, wie weet voor dubbel huisraad zijn er straks wel nieuwe studenten die op kamers gaan, tweede hands winkels, briefjes in de supermarkt, vrije markt met koninginnedag of als laatste redmiddel een container.
    Het gaat je lukken..SUCCES.

  4. Mamma van Guusje

    Pffff, soms komt alles tegelijk en lig je daar wakker van, ik herken dat wel. Ook ik heb alle spullen van Sanne nog in dozen zitten en ook nog dingen van mezelf van tig jaar geleden en kan er ook geen afstand van doen. Inmiddels heb ik van Guusje ook alweer 2 dozen.
    Off topic: Als je nog een opvolger zoekt voor je baan hier, misschien is het iets voor mij?
    Lekker dichtbij en precies wat ik zoek.

  5. Mireille

    Goed dat je alles voor jezelf op een rijtje probeert te zetten. Ik zal zelf ook moeite hebben om van die hele troep afstand te moeten nemen. Terwijl je wilt verhuizen loopt alles natuurlijk door. Ik zou niet kunnen kiezen wat ik mee zou willen nemen en dat zou betekenen: op zijn minst 2 vrachtwagens vol troep waarvan ik houd en geen afstand wil nemen.
    Ga eerst verhuizen, inruimen, organiseren en hierna solliciteren.
    Liefs,
    Mireille

  6. Sjoukje

    Het komt dus goed uit dat je niet aangenomen bent. Een verhuizing is een hele klus, maar wel een mooie gelegenheid om alles eens goed uit te zoeken. Wij hebben toen alle overbodige spulletje door de kringloopwinkel laten ophalen. Succes met verhuizen.
    Groetjes en een fijne dag.
    Sjoukje

  7. margreet

    Komt tijd, komt raad. Voor alles is een oplossing. Lees zo af en toe eens mee op je log, toch lijkt je me niet echt zo’n stressvol persoontje.
    Groet van Margreet

  8. Astrid

    Ik herken me aardig in jou verhaal. Stress met zulk soort dingen komt me dus ook bekend voor. Maar al met al is het maar gelukkig dat je niet bent aangenomen en kun je op je gemak (voor zover dat mogelijk is) eerst verhuizen.

Reacties zijn gesloten.