Dochterlief zit op de bank tv te kijken, terwijl ik achter de computer zit. Ineens staat ze achter me.
“Mam, kom je met me knuffelen?”
Ik laat meteen mijn computer in de steek en maak wat ‘quality-time’ vrij. Tenslotte werk ik de hele week en ben ik regelmatig van huis. Zo heel veel tijd samen hebben we niet.
Innig omarmd staan we een tijdje midden in de kamer. Tot ze ineens bruut onze omhelzing beëindigd. Met een blik over mijn schouder, meldt ze “Oh, mijn programma begint weer!”.
De reclame is afgelopen en daarmee ook onze quality-time. Een beetje verbouwereerd blijf ik achter…
Toch bof ik nog dat ik tijdens de reclameboodschappen een knuffel kreeg.
Als ik een zoon had gehad in plaats van een dochter, was hij waarschijnlijk gaan zappen!
Volgens mij ben jij de eerste die tenminste nog plezier aan de reclames heeft.
Volgens mij ben jij de eerste die tenminste nog plezier aan de reclames heeft.
Ocharme, gelukkig geven ze regelmatig reclame! Dikke knuffel ook van mij… groetjes.
Oh hihi, is die reclame toch nog ergens goed voor he? Is hier ook trouwens. Of wanneer internet er even uitligt. Komen ze ineens tot de ontdekking dat wij er ook nog zijn 😛
Aaahhh hahaha komt me bekend voor. Soms denk dat je echt nuttig kan maken/nodig bent voor een puberende dochter en dan wordt dat abrupt beëindigt voor iets (in onze ogen) onzinnigs.
Maar toch lief dat ze toch nog even aan je dacht.
Off-topic
Kijk morgen even na 21:00 uur op mijn log.
Lucky you ! dan zijn die vervelende reclames toch nog ergens goed voor !
Even off topic , wat een prachtig filmpje heb je gemaakt van Lobbes ! , petje af
Welterusten liefs Ylone xx