Ik ben geboren en getogen in een provinciestadje. Jarenlang was ik dolgelukkig als ik aankwam op ons Bredase stationnetje. Uit de trein stappen op de wit-met-zwart geblokte tegeltjes daar betekende thuiskomen.
Op mijn twintigste bracht ik, voor het eerst, een bezoekje aan onze hoofdstad. Een tochtje in een rondvaartboot, een beetje winkelen. Ik vond Amsterdam druk, ik vond Amsterdam leuk, ik keek mijn ogen uit, maar daar bleef het bij.
Vijftien jaar later was ik er weer. Met een rasechte Amsterdammer, deze keer. Dat betekende geen toeristisch tochtje in een rondvaartboot, maar het échte Amsterdam. Met eettentjes en bruine kroegjes, met Amsterdamse humor, met gemopper over de plaatselijke politiek, met nog meer gemopper over zwerfvuil, criminaliteit en gevaarlijke parken. Maar het leverde ook volop prachtige verhalen op over de rijke historie van de stad.
En zonder die Amsterdammer, alleen op stap in Amsterdam betekende een snelcursus. Ik weet inmiddels dat je ook achterin de tram kunt betalen en dat je op het knopje moet drukken als je eruit wilt. Ik stop niet meer voor een rood voetgangerslicht (al is het alleen maar om kettingbotsingen met andere voetgangers te vermijden) en ik kijk nergens meer van op.
Ik word aangesproken door toeristen die me de weg vragen en ben beretrots. Ha! Schijnbaar loop ik zo doelbewust rond dat ik wel een echte Amsterdamse lijk! (mijn ‘toeri-tas’ met in grote letters AMSTERDAM erop, gebruik ik uiteraard alleen in Breda!)
In mijn eigen stadje loop ik kwijt en weet ik bij het verlaten van een winkel niet eens of ik links of rechtsaf moet. Gooi me op een willekeurige plaats uit de auto en ik vind mijn eigen huis nooit meer terug.
In Amsterdam werkt mijn slechte richtinggevoel ineens wel en weet ik, vreemd genoeg, in welke richting mijn eindbestemming zich bevindt. Puur op gevoel loop ik de goede kant op. Op een of andere bizarre manier voel ik me thuis daar. Vanuit mijn eigen achtertuin zie ik koeien grazen, maar de ring rond Amsterdam oprijden voelt als thuiskomen.
Als ik in Breda ben, mis ik Amsterdam. En als ik in Amsterdam ben, mis ik… Niks, eigenlijk.
Mijn verstand woont in Breda,
mijn hartje woont in Amsterdam.
En ik ben, geloof ik, een beetje verdwaald.
Bij dit berichtje hoorde deze kopfoto.
Heerlijk geschreven, Nicky. Dat is inderdaad het lot van een immigrant, of moet ik schrijven emigrant? Je voelt je verbonden met één plaats en tegelijk is er ook nog die navelstreng met je geboorteplaats. Ik ken dat gevoel. Groetjes uit Brussel.
Heerlijk geschreven, Nicky. Dat is inderdaad het lot van een immigrant, of moet ik schrijven emigrant? Je voelt je verbonden met één plaats en tegelijk is er ook nog die navelstreng met je geboorteplaats. Ik ken dat gevoel. Groetjes uit Brussel.
bedankt voor het mailtje.
Om te beginnen een gelukkig en gezond nieuwjaar! (ik ging ziek het nieuwe jaar in en ik raad het je niet aan).
Wel ineens veel enthousiasme voor die web-log hè =P
Waarschijnlijk hou ik het niet zo heel lang vol, want er gebeurt hier nooit iets =(
groetjes Anouska
Volgens mij had de ooievaar die jou gebracht heeft zich vergist en had ie je in Amsterdam moeten droppen 😉
Toch is het gek. Ik ben hier helemaal op mijn gemak.Ik zou niet eens meer terug willen….. Woon hier nou al van ’91. En tóch voel ik me geen Brabo. Ook geen limbo trouwens. Nou is het hier niet zo’n grote stad als Amsterdam maar ik merk wel dat ik qua stadse mentaliteit errug wennen moest hahaha. Vooral dat met die stoplichten inderdaad 😉
@Emmelinda: dat zal ’t zijn!
Overigens heb ik een (van origine) Joodse achternaam die in Amsterdam erg veel voorkomt/voorkwam… Toch best apart…
Nooit ge twijijij feld ooo veeer Bel giiii juuuh? =P
Heej (hulpdienst =P),
Alweer een vraagje.
Onder je bericht staat zoiets waar je ook op moet klikken om een reactie te plaatsen. Ik heb dat een keer aangepast maar ik weet niet meer waar!! Enig idee??
O ja, boven mijn bericht staat geen datum…Hoe kan ik zorgen dat die daar wel staat??
groetjes Anouska
@Anouska: kijk even in je mailbox voor mijn geweldige adviezen! Da’s dan 3,50 euro! (geintje!)
@Coltrui: Breng me nou niet op ideeen, straks ben ik helemaal de weg kwijt!
hhahahaha soms kan het heerlijk zijn om verdwaald te zijn he.
Maar ik denk dat je liefde voor Amsterdam ook met de extra’s te maken heeft die je daar gevonden hebt.
Geniet er gewoon lekker van Nicky.
Prachtig onder woorden gebracht. Zo voelde ik mij m’n hele leven met Italie, waar ik ook was, ik miste nooit NL maar wel altijd Italie en nu ik hier woon, mis ik helemaal niets (qua andere plekken dan… iets moeten we altijd te zeuren overhouden natuurlijk).
Terwijl ik je log las kwam er een woord naar boven drijven… LIEFDE.
Liefde voor de stad en voor Frank. Ik zag dat Leidse Glibber me voor is geweest met precies dezelfde gedachte.
Volgens mij wordt het tijd om te verkasen Nicky ! ……