Na jarenlange trouwe dienst begon mijn wasmachine kuren te vertonen. Niet zo gek als je bedenkt dat de eerste wasjes die hij waste Michelle’s babykleertjes in maatje 68 waren! Inmiddels heeft Michelle maatje 176 en kreeg mijn trouwe vriend zijn trommel niet meer zo goed rond. Halve wasjes ging nog wel, maar een volle trommel lukte écht niet meer.

Frank heeft gekeken wat er aan de hand is en wat hij al vreesde was inderdaad waar. Er was een spoel van de motor doorgebrand. Behalve niet meer te repareren is dat ook nog eens brandgevaarlijk, dus ’t werd tijd voor een nieuwe wasmachine.

Frank heeft ook meteen uitgelegd wat ik zelf nog moest doen voordat de nieuwe wasmachine geleverd werd. Aangezien mijn oude wasmachine rechtstreeks op een trekschakelaar aangesloten zat, moest er het een en ander aangepast worden. “Je moet een contrastekker kopen”, zei Frank “want aan de nieuwe wasmachine zit gewoon een stekker.” Aangezien hij er niet zou zijn, als de nieuwe wasmachine geleverd zou worden, legde hij geduldig uit hoe ik die contrastekker aan moest sluiten.

Maar Nicky zou Nicky niet zijn als ze niet, lekker eigenwijs, besloot om geen contrastekker te kopen. Ze konden mijn nieuwe wasmachine toch gewoon aansluiten zoals de oude aangesloten zat? Gewoon rechtstreeks op het snoer van de trekschakelaar. Simpel, kwestie van drie draadjes aansluiten…

Vandaag was de grote dag. Twee bezorgers sjouwden een spliksplinternieuwe wasmachine naar boven. Ze sloten hem aan op de kraan en dat was dat…

“Ehhh, heren? Zo kan ik niet wassen…” probeerde ik lief. Tja, daar konden de heren niets aan doen. Er moest namelijk een contrastekker aan het snoer dat aan de trekschakelaar zat. (Zucht.. Ja, Frank, je had gelijk!). Ik probeerde nog wanhopig het domme, hulpeloze blondje uit te hangen, maar ze konden me echt niet helpen. Het snoer rechtstreeks aansluiten op de wasmachine kon niet. Ten eerste verbood het reglement dat; ze mochten niets veranderen aan de bestaande aansluiting. En ten tweede vervalt de fabrieksgarantie als ze de wasmachine aan de achterkant open zouden maken. Ze vertrokken weer, mij achterlatend met een mooie wasmachine en een los stroomdraadje…

Toen ik bij de winkel af ging rekenen heb ik in plaats van het domme, hulpeloze blondje ook de act van boos blondje gespeeld. Boos vertelde ik dat mijn wasmachine niet aangesloten was, terwijl ik de kosten van het aansluiten als korting op de door mij aangeschafte wasmachine kreeg. “Tja”, was ook daar het antwoord “er moet een contrastekker tussen” (Zucht.. Ja, ja, Frank, je had écht heel erg gelijk!). Gelukkig beloofden ze heel lief om na vijf uur een verkoper mét contrastekker te sturen die alsnog mijn wasmachine aan zou sluiten! Yesss! Gelukt!

Die verkoper die ’s avonds arriveerde, geloofde niet écht in mijn domme blondjes act. Hij twijfelde of de trekschakelaar wel uit stond toen hij de stekker er aan wilde zetten. Behulpzaam bood ik aan de stroom even uit te schakelen. Toen ik daarna weer in de badkamer kwam, stond hij nog steeds te wachten. “Euh.. het licht doet ’t nog…”, zei hij. Terloops vertelde ik hem dat de wasmachine op een aparte groep aangesloten zit en dat de stroom dus écht uitgeschakeld was… Best een snuggere opmerking voor een dame die een paar uur daarvoor in de winkel nog stond te beweren dat ze niet wist wat een contrastekker was en ábsoluut geen verstand had van elektriciteit!
Zonder aarzelen ging hij aan ’t werk…

Mijn wasmachine is nu aangesloten en de eerste was is inmiddels gewassen. Ik ben erg tevreden over mijn nieuwe aanwinst. En morgen eerst maar eens op pad om kleurspoeling te kopen… Die domme-blondjes-act bevalt met wel!

Moraal van dit verhaal: stel niet uit tot morgen wat je vandaag door een ander kunt laten doen!

Enne… Frank: zie je wel? Ik heb ’t tóch voor elkaar! Zonder zelf één vinger uit te steken is mijn wasmachine aangesloten! Wie niet sterk is, moet blond slim zijn!