Moe.


Ik ben een beetje moe… Ik had een vrije dag vandaag en dat is vermoeiender dan een dag werken! Op zich zijn het de vrije dagen niet, maar de nachten daarvoor die zo vermoeiend zijn…

Gisterenavond kwam Frank op visite (een persoonlijk record verbroken: bijna drie uur gedaan over een ritje Amsterdam-Breda tijdens de spits!). In het kader van wat hij noemt ‘ontwikkelingshulp’ neemt deze rasechte Amsterdammer ons stumpertjes uit het onderontwikkelde Brabant af en toe mee uit eten.Als alternatieve Sinterklaasviering mocht Michelle deze keer het restaurant kiezen. Aangezien de Febo gesloten was (Frank had eigenlijk twee kroketten per persoon in gedachten), viel het niet mee een keuze te maken. We hebben twee keer een rondje binnenstad gemaakt in de bittere kou, tot mevrouw eindelijk een keuze kon maken!

Het werd het Gauchos Grill . We kregen een tafeltje vlak bij de deur, maar werden na een tijdje toch verplaatst naar een tafeltje achterin de zaak. Naast de grill, dus we zaten lekker warm!

De bediening was niet geweldig. Het is behoorlijk knullig als ze je een kwartier nadat je je bestelling hebt doorgegeven, komen vertellen dat wat je besteld hebt, op is! Gelukkig was het eten wel lekker en hebben we ons prima vermaakt!

We waren een tikkie aan de late kant thuis. Bedtijd voor Michelle, die ook meteen naar boven verdween. Frank en ik hebben nog ‘eventjes’ bijgekletst. Dat ‘eventjes’ werd ‘even’ en voor je het weet, ben je uuuuuren verder. Als het nu zomer was geweest, hadden we de zon op kunnen zien komen… ’t Is een beetje laat geworden… Uiteraard versliepen we ons de volgende morgen! Michelle verbrak ook een persoonlijk record; in twintig minuten tijd had ze ontbeten, zich gewassen en aangekleed, terwijl ik haar boterhammen smeerde. We kunnen wel snel zijn (maar alleen als het moet!).

Toen Michelle weg was, ben ik nog even terug in bed gekropen, maar helaas hielp dat niet… Ik ben geen twintig meer. Ik kan niet meer ongestraft een nachtje doorgaan. Om half elf zaten Frank en ik met slaperige hoofden aan de koffie. De rest van de dag ontbrak de energie om nog wat te doen. Frank repareert mijn wasmachine een ander keertje en de boodschappen heb ik uitgesteld tot morgen. Er zit maar één ding op… Lekker op tijd naar bed gaan!

Welterusten!
En Frank: bedankt! ’t Was (zoals altijd) heel gezellig!

18 gedachten over “Moe.”

  3. Rhodosfriends

    Tja Nicky ik had er ook pas een logje over gemaakt , waar is de tijd gebleven ……………dat we …………. 😛 😉 zucht tja we zijn geen 18 meer 😕

  4. Rhodosfriends

    Tja Nicky ik had er ook pas een logje over gemaakt , waar is de tijd gebleven ……………dat we …………. 😛 😉 zucht tja we zijn geen 18 meer 😕

  11. Yvy

    Jaaaaah! Gezelligheid kent geen tijd! Helaas moeten we er zodra we ietsiepietsie ouder worden zo vreselijk voor boeten…. Maar de lol neemt niemand meer af. 😉
    Groetjes Yvy.

  12. Yvy

    Jaaaaah! Gezelligheid kent geen tijd! Helaas moeten we er zodra we ietsiepietsie ouder worden zo vreselijk voor boeten…. Maar de lol neemt niemand meer af. 😉
    Groetjes Yvy.

  15. Emmelinda

    Wat erg zeg dat ze pas na een kwartiertje kwamen vertellen dat het op was! Vooral als je net met moeite een keuze hebt gemaakt hihi 😉 Maar goed, het heeft gesmaakt en dat is het belangrijkste 😉

  16. Emmelinda

    Wat erg zeg dat ze pas na een kwartiertje kwamen vertellen dat het op was! Vooral als je net met moeite een keuze hebt gemaakt hihi 😉 Maar goed, het heeft gesmaakt en dat is het belangrijkste 😉

Reacties zijn gesloten.