Omdat de mini-vakantie naar Griekenland me vorig jaar zo goed bevallen was, besloot ik dit jaar weer iets te boeken. Het werd een reisje naar Letojanni op Sicilië. Ik boekte een dagje langer dan ik vorig jaar deed. Maar ik boekte wel een minder sjiek hotel want door de gestegen olieprijzen is op vakantie gaan een dure grap geworden. Mijn omgeving vond daar wat van, net als vorig jaar, dat ik alleen op vakantie ging. Maar omdat dit de tweede keer was dat ik alleen op stap ging, kon ik nu duidelijke antwoorden geven op hun vragen.

‘Oh! Wat stoer! Dat zou ik écht niet durven, hoor. Alleen met het vliegtuig!’
Niks stoers aan. Als je zelfstandig met de bus kunt reizen, kun je ook alleen met een vliegtuig mee. Kwestie van zorgen dat je op tijd op Schiphol bent en dan de bordjes volgen. Op grote schermen staat je vluchtnummer met daarachter bij welke gate je moet zijn. Het staat overigens ook op je boardingpas. Als je je gate gevonden hebt, ga je gewoon zitten wachten. Je vervelen. Of een boek lezen.

‘Maar hoe kom je dan van het vliegveld naar je hotel?’
Je zou met het openbaar vervoer kunnen gaan. Of een Uber kunnen regelen. Maar ik ga voor gemak, het is tenslotte vakantie. Dus boekte ik via mijn reisorganisatie gewoon een transfer bij. Heen en terug. Kwestie van aanklikken op de website. Meer is het niet. Vorig jaar in Griekenland stond er een balie van mijn reisorganisatie en wees men waar mijn bus vertrok en welke bus ik moest hebben. Dit jaar stond er bij aankomst op het vliegveld een chauffeur te wachten met mijn naam op een bordje. Kinderachtig; maar dat vond ik erg grappig! Spijt dat ik geen foto gemaakt heb.

‘Maar ben je dan niet eenzaam? Je kunt alles wat je ziet niet delen’
Nee, ik ben niet eenzaam. Of in elk geval voel ik me niet zo. Misschien omdat ik alleen woon en thuis ook veel alleen ben. En er is Whatsapp waardoor je altijd wel in contact bent met vrienden en familie. Als ik ’s avonds op mijn hotelkamer zat, stuurde ik altijd een fotodump naar dochterlief en schoonzoon met alles wat ik gezien en gedaan had. Dat was verplicht, trouwens. Want ze wilden wel weten dat ik aan het einde van de dag veilig op mijn kamer was en niet in zeven Italiaanse sloten tegelijk gelopen ben.

‘Heb je geen heimwee dan?’
Op raadselachtige wijze is mijn heimwee steeds minder geworden. Ja, heel soms heb ik een dipje. In Griekenland was dat toen de weersvoorspelling heel slecht was en het er naar uit zag dat ik vier dagen in de regen zou zitten. Gelukkig liep het anders. Dit jaar had ik de tweede ochtend zo’n momentje. Dat ik even dacht ‘Pffff, het wordt een lange dag’. Maar ik ben gewoon op pad gegaan. En toen was dat moment zo over. En ik ga ook niet lang, hé? Voor ik echt heimwee kan krijgen, ben ik alweer thuis.

‘Wat vind je daar nou zo leuk aan? In je eentje?’
Ik ga vaak met mijn dochter en schoonzoon op pad. En dat gaat altijd in volledige harmonie. Maar je moet wel overleggen. Van ‘Zullen we nu even ergens koffie drinken?’ tot ‘Zullen we morgen naar die kerk gaan kijken?’ en ‘Waar zullen we gaan eten vandaag?’ In je eentje hoef je niet te overleggen en kun je doen wat je wil. Wil je een stadswandeling maken en besluit je ineens dat je liever naar het strand wil? Dan doe je dat. Als je zin hebt om een uur met een boek op je balkon te gaan zitten, dan doe je dat. Zonder overleg. Lekker doen wat waar je zin in hebt. Heerlijk!

‘Vind je het niet akelig om alleen in een restaurant te zitten?’
Nope. Ik zit thuis ook alleen aan tafel, he? Dan kun je beter in een Italiaans restaurant aan het Italiaanse strand zitten. Ik heb mijn telefoon altijd bij me, dus technisch gezien zou ik een boek kunnen lezen tijdens het eten. Maar vind ik op een of andere manier niet zo netjes. Het is ook veel leuker om gewoon om je heen te kijken. Er is altijd genoeg te zien in een vreemd land.

‘Maar hoe weet je dan de weg als je daar bent? Ben je niet bang om te verdwalen?’
Ik zit niet in de Afrikaanse jungle, he? Ik blijf gewoon in de bewoonde wereld. En Google Maps is your best friend! Die werkt daar ook gewoon. En ChatGPT is perfect om uit te zoeken waar je lekker kunt eten of wat er voor moois te zien is in de buurt. Check het wel even want ChatGPT is niet in zijn eerste leugen gestikt.

‘Enne… Heb je nog een beetje Italiaans gepraat?’
Ja, jongens. Ik heb Italiaans gepraat. Toen ik aankwam in het hotel, zei ik keurig netjes dat ik een kamer gereserveerd had in het Italiaans. De receptioniste vroeg naar mijn paspoort en zei toen vrolijk ‘Oh, wat leuk! Je komt uit Nederland. Ik ook!’. Mijn verdere pogingen om Italiaans te praten werden erg gewaardeerd. Blije gezichten als ik mijn simpele zinnetjes uitsprak. Vervolgens werd in rap tempo een heel verhaal als antwoord afgestoken waar ik dan ongeveer een kwart van snapte. Maar hé! Ik probeerde het wel.

Al met al is het weer prima bevallen, mijn mini-vakantie. Het lijkt erop dat één keer per jaar een solo-reisje een terugkerend item gaat worden. Ik ben benieuwd of jullie wel eens alleen op vakantie geweest zijn. En zo niet; waarom eigenlijk niet?

PS: mijn verslag volgt nog 😉