Normaal gesproken draai ik mijn hand niet om voor een paar logés meer of minder. Je regelt wat extra beddengoed en kussens, koopt een megavoorraad chips en frisdrank, zorgt voor genoeg hippe dvd’tjes en alles komt goed.

Vanaf vandaag hebben wij gasten waar ik een beetje ongemakkelijk van word. Ik weet niet zo goed hoe ik met ze om moet gaan.

Ze waren er ineens toen ik uit mijn werk kwam. Ik wist dat ze zouden komen, maar niet wanneer. En nu was het dus zover. Daar waren ze.

Ik groette beleefd en stelde me netjes voor. Tenslotte kennen we elkaar amper. Maar ik kreeg geen reactie. Mijn gasten waren ver weg in dromenland.

Ik keek en keek nog eens. Alles zag er goed uit. Het zou wel goed zijn zo. Ze hadden tenslotte ook een enerverende reis achter de rug. Ik besloot ze maar te laten slapen.

Ongeduldig wachtte ik op het wakker worden van onze gasten. Ik wilde nu wel eens netjes kennis maken. Maar ze bléven slapen. Ik vroeg eens na bij Michelle of dat wel in orde was. Het duurde allemaal wel heel erg lang.

Maar volgens Michelle was er niets aan de hand.

Halverwege de avond ontwaakte de eerste gast. Ze had duidelijk dorst en bleef maar drinken. Ik raakte lichtelijk in paniek. Dat was wel hele grote dorst. Ze zal toch geen diabetes hebben? Maar volgens Michelle kon ook dit geen kwaad.

Michelle deelde een snoepje uit, knuffelde wat en gast één leek zeer tevreden.

Onze tweede gast werd pas veel later wakker. Hij keek eens om zich heen, dronk wat en ging vervolgens compleet zijn eigen gang. Het aangeboden snoepje werd hooghartig geweigerd. Meneer had schijnbaar wat meer Michelin-sterren verwacht van zijn ‘bed-and-breakfast’.

Maar tot dusver gaat alles dus prima met onze logés. Voor de zekerheid heb ik ze wél meteen vastgelegd op de gevoelige plaat.

Mochten de hamsters van mijn nichtje en haar vriend tijdens hun vakantie onverhoopt komen te overlijden, dan kan ik meteen vervangende exemplaren aanschaffen!

Esther & Christian: geintje, hoor! Alles gaat prima, don’t worry!
Fijne vakantie!