Tijdens mijn veelvuldige ritjes Breda-Amsterdam-Breda afgelopen week, gebeurde het ineens weer heel regelmatig.
Een harde tik op mijn voorruit, waarna er een kledder groene smurrie achterbleef.
Met 120 kilometer per uur onderweg, heb ik weer menig insect naar de andere wereld geholpen.
Ineens realiseerde ik me
Verhip! Het is eindelijk lente!
Ik zette de ruitenwissers aan, spoelde de stoffelijke resten weg en bedacht dat ik mijn Lente-lay-out op mijn weblog nog moest instellen.
Tja, het leven is hard…
Eindelijk lente!
En iedereen is aan het genieten van het weer.
Leuk lentelayoutje.
Lind@
En weet je wat nou altijd zo irritant is? Dat hoe goed je ook met je ruitnewissers ‘poetst’ er altijd vette troep op je ruit achterblijft. Echte plakkers die beesten.
Zie je het heeft gewoon toch nut die insecten die zich dood vliegen, doet je beseffen dat het lente is en je de ruitensproeier even moet nakijken of hij nog wel vol is hahhah.
Ik ben natuurlijk veel te laat met reageren maar het was zulk mooi weer dat ik geen een log gelezen heb en nu alle schade aan het inhalen ben.