Vorige week, vóór Pasen, stortte ik me in de supermarkt-drukte om boodschappen te doen. Het was druk, het was chaos en ik had er al snel genoeg van. ‘Tweede Paasdag zijn we gewoon open’ zei een van de supermarktmedewerkers. ‘Da’s mooi!’ dacht ik ‘dan kom ik tweede Paasdag wel terug!’. Ik gooide het hoognodige in mijn kar en maakte dat ik weg kwam.
Tweede Paasdag vertrok ik ’s avonds vol goede moed naar de supermarkt hier op het plein. Die was tenslotte gewoon open. Dat ‘gewoon’ bleek iets minder ‘gewoon’ te zijn. Ze waren wel open geweest die dag maar toen ik voor de deur stond, waren ze al weer dicht. Gewijzigde openingstijden. Maar geen nood; hier in Amsterdam is altijd wel ergens een winkel open. Dus zocht ik op mijn telefoon naar de dichtstbijzijnde supermarkt die wél open was. Juist! Die op de Overtoom.
De moed zakte in mijn schoenen. Als ik érgens een hekel aan heb is het aan auto rijden binnen de ring van Amsterdam. En al helemaal in het donker. Als het even kan, probeer ik dat te vermijden. Maar ik sprak mezelf streng toe. ‘Kom op, zeg! Hoelang woon je hier nou? Hoelang heb je je rijbewijs? Stel je niet aan. Hup! Rijden! Naar de Overtoom!’
Dapper startte ik de auto en reed door donker Amsterdam. Over het Surinameplein, over de Overtoomse Sluis, nog een stukje rechtdoor over de Overtoom en ik was er al. Zie je wel? Fluitje van een cent! Een groter probleem was het parkeren. Ik reed bijna een kwartier rondjes om een parkeerplaats te vinden die nog een béétje in de buurt van de supermarkt lag.
Uiteindelijk vond ik een mini-plekje. Zó klein dat het me waarschijnlijk nooit zou lukken om mijn auto daarin de proppen. Zeker niet met die enorme rij wachtende auto’s achter me. Maar het lukte! In één vloeiende beweging file-parkeerde ik mijn auto op het piepkleine plekje. Glimmend van trots stapte ik uit. Ik dacht er zelfs aan om mijn Parkmobile aan te zetten. Kijk mij eens cool zijn! En enorm tevreden met mezelf liep ik naar de supermarkt.
Om daar voor de deur te ontdekken dat ik mijn portemonnee niet bij me had.


Ohhh……
Ik moest er wel een beetje om lachen. Had mij ook kunnen overkomen hihi…
Rolt van de bank … oh sorry … ik lach niet, echt niet *proest*
Ik lach niet, echt.. Ik lach niet…
Wie houd ik voor de gek… Ik lach breeduit…:-)
Oepsie! Vervelend om mee te maken, gelukkig heb je er nog een erg leuke blogpost van kunnen maken.
Ik neem aan dat je me niet kwalijk neemt dat ik nu in een deuk lig 🙂
Ha ha ha! Je voelde aan dat er iets mis zou gaan …! Erg grappig.
Hahahha ik lig dubbel. Is mij ook wel eens gebeurd, had ik wel een boodschappentas bij me maar mijn handtas lag nog thuis. Maar ja een fiets (opnieuw) parkeren is wel minder lastig hahaha.