Ik heb een gruwelijke afkeer van toiletten. Alleen mijn eigen wc’tje is goed genoeg; van vreemde potten moet ik niets hebben. Uren kan ik ergens zitten, zonder te gaan plassen, want een wc waar duizenden billen op hebben gezeten, is niets voor mij.

Als ik er uiteindelijk toch aan moet geloven, hang ik zo ver mogelijk boven de pot, stamp met mijn voet op de door-trek-knop en duw met mijn elleboog de deur weer open.

Daarna volgt een langdurig, hardnekkig handenwassen. En afdrogen; daar doe ik niet aan. Nee, zeg! Met mijn net-schoon-geboende-handen raak ik niets meer aan! Ik vertrek met natte handen en laat ze gewoon drogen. Ik ben dus die vrouw die je in de kroeg met wapperende handen terug ziet komen na een toiletbezoek!

En toen ging ik verhuizen… En dus kreeg ik een huis met twee toiletten waar God-weet-wat-voor vreemde billen op gezeten hebben. Oh, gruwel! En de staat waarin ik mijn huis, tijdens het eerste bezoekje, aantrof stemde me niet vrolijk. Hier hadden duidelijk een stel viezeriken gewoond!

Toen ik een tweede kijkje kwam nemen, was er een schoonmaakploeg bezig. In de badkamer trof ik een poetsdame aan, die tot aan haar elleboog in de toiletpot verdween om hem grondig schoon te maken! Ik zuchtte opgelucht. Eén toilet werd in elk geval schoongemaakt!

Tot mijn grote plezier waren bovendien beide potten bovendien voorzien van spik-splinternieuwe wc-brillen. Die kon ik in elk geval van mijn boodschappenlijstje schrappen, waar ze bovenaan prijkten, met dikke uitroeptekens erachter.

Na de verhuizing werd het toilet beneden door mij geboycot, zelfs na een uitgebreide schoonmaakbeurt. Ik bleef ervan walgen. Dat vieze hok; daar waagde ik me alleen in uiterste noodgevallen aan. En zelfs dan, bleef ik ver boven de pot hangen, alsof ik me in een of andere smerige kroeg bevond.

Het toilet boven vertrouwde ik wel. De schoonmaakdame had flink gepoetst en de oma’s hadden dat nog eens dunnetjes overgedaan. Na het opknappen van de badkamer volgde mijn eigen poetsrondje nog eens, dus geheel gerustgesteld, zat ik daar al snel rustig op de bril.

Ondertussen knutselde ik beetje bij beetje aan het toilet beneden. Steeds als ik even tijd over had, peuterde ik weer wat behang van de (granol)muur. Al met al ben ik daar uren zoet mee geweest. Welke idioot komt op het idee om behang op een granol muur te plakken?

En in een dappere bui, schepte ik, al gruwelend en kokhalzend, het water uit de toiletpot en kiepte er een complete fles Harpic Max in. De gore, donkere kalkrand onder in de pot liet zich daarna eindelijk verwijderen. Nicky ging winnen!

Tijd om de roze muren en het roze plafond te witten! Dat kostte twee lagen witkalk, maar vooruit, het begon ergens op te lijken. De blauwe buizen bleken gelukkig niet geverfd maar voorzien van een dikke laag blauwe latex. Tja, als je zo stom bent om over granol te behangen, ben je ook stom genoeg om buizen te verven met latex. Mazzeltje voor mij; met een emmer sop en een schuursponsje kon ik de blauwe zooi er zó afwassen! Een likje echte verf erover en het zag er heel anders uit!

En toen volgde de broodnodige poetsronde. Het idee dat die smeerkezen die hier woonden na een grote boodschap het lichtknopje, de doortrek-knop en de deurklink aangeraakt hebben, maakte me gillend gek.

Gewapend met allesreiniger, chloor, schuurmiddel en een restje Harpic Max ging ik aan de slag. Met mijn blik op oneindig en mijn verstand op nul heb ik geboend en gepoetst. Gewapend met een plamuurmes, een schuurspons en een oude tandenborstel heb ik ieder spatje vuil verwijderd, me ondertussen hardnekkig voorhoudend dat de rotzooi die ik weg boende niet was, wat ik dacht dat het was.

Eindelijk is alles schoon. Niet alleen schoon, maar ook ‘psychisch schoon’. Ik weet zeker dat er geen vreemde bacterie meer te vinden is. Alle smerige, gore sporen, zichtbaar én onzichtbaar, van de vorige bewoners zijn verdwenen! Nicky heeft gewonnen!

Jammer van de walgelijke roze tegeltjes, maar schoon is het! Op deze bril hebben alleen onze billen gezeten en vol vertrouwen neem ik tegenwoordig plaats. Halleluja! Weer een project afgerond!