Ik heb besloten mijn oude hobby nieuw leven in te blazen.
Ik ga weer tekenen!
En ik besloot het grondig aan te pakken.
Ik wilde een cursus doen!

Na een avondje surfen op internet was ik iets minder enthousiast.
De meeste cursussen waren te uitgebreid.
Ik wil niet schilderen.
Ik wil geen landschappen maken.
En ook geen stillevens.
Bovendien ben je zo honderden euro’s kwijt.

Dus koos ik de goedkoopste optie die ik kon vinden:
een thuiscursus van de LOI!
Dat leek me meer dan voldoende voor een hobbyist.

Ik was aangenaam verrast toen ik het lesmateriaal binnen kreeg.
Zoveel mooie tekenspullen heb ik nog nooit gehad!
En of ik braaf huiswerk in ga sturen, beslis ik later nog wel.

Enthousiast begon ik aan het eerste hoofdstuk.
Schetsjes maken!
Je kunt natuurlijk vragen of mensen voor je willen poseren.
Maar volgens mijn cursusboek komt dat de spontaniteit
van het model niet ten goede.

Dus besloop ik Frank, Michelle en zelfs de kat
in onbewaakte ogenblikken en probeerde hen te schetsen.
Maar dat viel nog vies tegen.
Ben ik nét halverwege mijn schetsje, gaan ze weer
anders zitten. Of ze moeten plassen. Of de telefoon gaat.
Heel vervelend!

Maar ik heb de oplossing gevonden!
Ik heb een ledenpop gekocht.
Even maakte ik me zorgen over de spontaniteit
van mijn nieuwe houten vriend.

Maar toen ik met mijn Woody naar huis wandelde,
bleek dat wel mee te vallen.
Zo wilde hij spontaan op de foto bij het Amstelhotel.
Het Rijksmuseum vond-ie ook wel tof.
En eenmaal thuis wilde hij meteen kennismaken met Spike.

Kortom; mijn Woody is best een spontane kerel.
Het komt wel goed met ons!

De enige die nog moet wennen is Frank.
Toen ik laatst een bad nam,
wilde hij proberen of Woody kan zwemmen.

Ach, de schat.
Hij is een tikkie jaloers op mijn nieuwe vriendje.