Afgelopen week heb ik de vijfde week van de Evy’s Start to Run-lessen gelopen. Ik ben op de helft! En ik ben zelf nog het meest verbaasd.
Na mijn moeizame start gaat het eigenlijk best wel goed. Toen ik eenmaal drie minuten achter elkaar kon rennen, was het begin gemaakt. Dat minuutje dat er af en toe bij komt, red ik ook wel. Soms is het lastig om om 05.45 uur mijn bed uit te komen maar een soort nieuwsgierigheid dwingt me er toe. Ik ben elke keer weer benieuwd of ik de volgende les ook uit kan lopen. En tada! Het lukt me nog ook!

In Week 3 kwam er even een kink in de kabel. Ik had een hardloopblessure. Als je me drie maanden geleden had verteld dat ik een hardloopblessure zou oplopen, was ik huilend van het lachen van de bank gerold. De enige blessure waarop ik kans liep, was een verrekte rugspier door het open trekken van een zak chips, zittend op de bank. Maar nu was het toch écht zo. Ik had een heuse hardloopblessure, wat ik behalve lastig toch ook wel heel stoer vond.

Want na les 7 op maandag kreeg ik last van mijn heup. “Ach”, dacht ik, “Gaat wel over!” en op woensdag liep ik les 8. Maar de pijn bleef. Dus leek het me toch beter om Les 9 die vrijdag even over te slaan. Een extra rustdagje. Maar de maandag daarna zou ik er weer vol tegen aan gaan! Mijn enthousiasme leverde me een flinke reprimande op van Dochterlief. “Mam! Dat is niet de juiste instelling!” zei ze streng en ze opperde dat ik een hele week niet zou lopen.

Dus het kind dat tijdens haar turncarrière met haar knieschijf uit de kom toch aan de brug hing te zwaaien, het kind dat met haar been in een spalk op een turnwedstrijd tóch ineens sprong ging doen, dát kind zei tegen mij dat ik een hele week niet mocht lopen. Een hele week! No way! Ik sloeg die vrijdag over en ik sloeg die maandag over. Maar op woensdag deed mijn heup geen pijn meer en liep ik zonder problemen Les 8 opnieuw om op vrijdag vrolijk verder te gaan met les 9. En inmiddels heb ik dus les 15 achter de rug. Hatjiekidee!

Of het zo voorspoedig blijft gaan, weet ik niet. Als ik naar het loopschema kijk, zie ik nu toch wel steeds langere loopstukken opdoemen. Maar wie niet waagt, wie niet wint. Ik ga het proberen!