Woningruil – of hoe een koe een haas vangt.

Photobucket

 

Zo ben je vier jaar bezig met woningruil-ellende, verstuur je honderden mailtjes, pleeg je evenzoveel telefoontjes en doorkruis je heel Amsterdam om huizen te bekijken en kom je geen steek verder.

En zo zegt iemand tegen je: ‘Ik ga mijn huur opzeggen. Ik draag je wel voor als nieuwe huurder.’ En een paar weken later zit je bij de makelaar, teken je het contract en krijg je de sleutels van een eigen appartementje in Amsterdam.

En zo kan het dus gebeuren dat ik ineens de trotse huurder ben van een maissonette in Breda (inclusief inwonende broer), een appartementje in Amsterdam én woon ik het grootste gedeelte van de tijd bij Frank.

Het kan raar lopen…
Ik heb drie huizen!

Foto’s staan hier.

Wordt vervolgd…

 

10 gedachten over “Woningruil – of hoe een koe een haas vangt.

  1. Lind@

    Waarom niet permanent bij Frank ?
    Nu zit je er toch ook, of heb je liever dat ik je feliciteer met je huisje….nou goed, Van Harte met je eigen stulpje.
    Lind@

  2. Nicky

    @Linda: bij Frank bevalt prima, maar soms moet ik er even tussen uit. Ik heb, denk ik, te lang alleen gewoond…

  3. Es

    Gefeliciteerd met je 3 woningen! Ik heb er momenteel 2. Mijn eigen woning wordt in juni opgeleverd en dan houd ik het daarna op eentje. Ik begrijp wel heel goed wat je bedoelt met een eigen stekkie en de bijbehorende vrijheid.

  4. zus

    hoi hoi
    gefeliciteerd met je eigen etage
    volgens mij moet je ook nog wel een beetje poetsen(leuke vloer in de douche)
    groetjes zus

  5. Herma

    Super leuk joh !! Van harte gefeliciteerd met je huisje.
    Groetjes vanaf de Veluwe

  6. Albert Wald

    Lange tijd geleden hebben wij elkaar wel eens gesproken in die k**kroeg (excuse my french) en vertelde je mij over je verhuisplannen. Gefeliciteerd, al begrijp ik niet helemaal waar die fascinatie voor Amsterdam bij jou vandaan komt. Ik woon al eeuwen om de hoek van die kroeg. Sinds ik er weinig meer kom laat ik Ramses, die grote witte herdershond van mij, in ieder geval dagelijks zijn geurspoor voor de deur achterlaten. Hij was immers ook ooit klant van die kroeg.
    Alle gekheid op een stokje Nicky: toevallig op je weblog terechtgekomen en ik moet zeggen met plezier.
    Groeten aan Franky Boy.
    Albert

  7. Nicky

    @Albert: Long time no see! Wat grappig je hier tegen te komen! In die kroeg zijn wij ook al geen eeuwen meer geweest, al was het destijds heel gezellig. En wat Amsterdam zo leuk maakt? De Amsterdammers! 😉

Reacties zijn gesloten.