Soms is er maar weinig nodig om je helemaal mee terug te nemen in de tijd. Ik heb dat heel sterk met muziek. Bij het horen van bepaalde liedjes duikel ik zo tien of twintig jaar terug in de tijd. Ik weet nog waar ik was, met wie en vooral hoe ik me voelde.
Toen Michelle klein was, trok ik vaak met mijn oudste zus Jantien, haar man en haar dochter op. We maakten dagtripjes naar allerlei pretparken, vierden ontelbare keren vakantie samen en we struinden samen braderieën en rommelmarkten af op zoek naar leuke cd’tjes. Mijn nichtje Esther en Michelle zijn beide enig kind en ze vonden het altijd gezellig om samen op pad te gaan. Ondanks het leeftijdsverschil van vijf jaar konden ze het prima vinden samen. Vaak lieten we ome Nico thuis en trokken ’tante Tina’ en ik er gezellig met onze meiden op uit.
Het was in mijn auto-loze periode en als we ergens heen gingen, reed mijn zus. Ik heb geen idee meer waar we die dag heen geweest zijn. Misschien naar het strand. Of naar een pretpark. Ik weet wel dat we op de terugweg waren van iets dat zó vermoeiend was dat onze dochters allebei slapend op de achterbank zaten.
Ook wij, moe van een lange dag op pad, zaten zwijgend in de auto. Te moe om te kletsen. Het was warm die dag en zó lang geleden dat airco in de auto nog niet standaard was. Dus hadden we alle raampjes open en waaide de warme zomerwind de auto in terwijl we over de snelweg reden. We draaiden zelfgemaakte cd’tjes met de favoriete liedjes van onze dochters erop. En Michelle en Esther zaten midden in hun Spice Girls-fase dus kwamen alle hits van de Britse meidengroep voorbij.
Het moet inmiddels zo’n 17 jaar geleden zijn. Maar nog steeds als ik ‘Viva forever’ van de Spice Girls hoor, moet ik denken aan dat ene moment. Dan voel ik weer de zomerwind en zit ik weer, lekker relaxed, in de auto bij mijn zus. Onderweg naar huis met onze dochters slapend op de achterbank op een mooie zomeravond, na een heerlijke dag. En daarom hoort ‘Viva forever’ in mijn lijstje met stiekeme favorieten. Vreselijk fout en vreselijk mooi.
My guilty pleasure!


Grappig hè dat er liedjes zijn en je daarvan heerlijk kunt flashbacken. Collega’s moeten er regelmatig om lachen, dan komt er wat voorbij op de radio en ik lepel weer een herinnering naar boven, leuk!
Soms zijn er inderdaad van die heel foute nummers die stiekem hoog in je favorietenlijstje staan, en dat mag best. 🙂
waren inderdaad leuke tijden met die meiden
maar ook nu zijn het leuke tijden met weer andere muziek maar inderdaad ook ik ga dan terug in de tijd
Grappig dat de titel ‘Viva forever’ in italiaans/engels betekent ‘leef eeuwig’. Dat lukt zo wel met die herinneringen!!
Ja dat was echt een mooi liedje… nostalgie!