Ik spaar zand. Zand? Ja, zand. Het begon heel lang geleden met een beetje zand dat ik meebracht uit Spanje, toen ik daar op vakantie was met Michelle. Daar kwamen steentjes van het strand in Barcelona bij. En zand van mijn eigen strand in Heemskerk. En toen besloot ik zand te gaan sparen van alle stranden waar ik ooit geweest ben.
Maar ja, ik ben niet echt reislustig dus het schoot niet echt op. Dus schakelde ik hulp in en vroeg iedereen die op vakantie ging om een beetje zand voor me mee te brengen. Ik zette de flesjes met zand in de letterbak die mijn vader ooit voor mijn moeder maakte en ik werd steeds enthousiaster.
Vooral toen een vriend, die als expat in Nederland woont, in het Engels zei hoe mooi hij het vond. ‘It’s something from your past and it’s a memory of all the places you went to. And of all the places your friends were thinking of you’
Vooral die laatste zin vond ik mooi. Een aandenken aan alle plaatsen waar mijn vrienden aan mij gedacht hebben. Zelf dacht hij aan mij in Egypte en bracht een beetje zand mee. En er werd vaak aan mij gedacht, overal ter wereld. In Malaga in Spanje, in Thailand, in Coxhaven in Duitsland. Op Fuerteventura en Curaçao. Zelfs in Gambia dacht er iemand aan mij. Samen met de flesjes zand die ik zelf mee bracht, prijken ze in mijn letterbak. Die mijn vader voor mijn moeder maakte.
Wat een mooie collectie! Ziet er ook echt heel erg leuk uit. Leuke manier om herinneringen te bewaren 😀
En zo leuk dat al die flesjes weer nét even anders zijn, het staat zó leuk in die letterbak.
En zeker, wat een mooie achterliggende gedachte.
Ai ai ai… sai hef it al gesaid. Joes potje is wee toe big… End nauw wai hef gesien it mit ours eigen eyesjes…
Zoekt het boodschappenbriefje en schrijft ‘smoller potje’
Ach, jongens toch. Ik heb zelf potjes, hoor. Schrijf maar op het boodschappenbriefje ‘boterhamzakjes’. Of misschien heeft zij die wel ergens liggen.
Je vriend zegt het idd prachtig en die letterbak wat een mooie erfenis ook.
Het ziet er super uit.
Pas op met waar je zand weghaalt als je geen brood met spinnenkoppen wil eten… In Italie zijn wat stranden waar het strikt verboden is …
Ik vind het superleuk! Ik heb zelf een klein flesje met zand van mijn oudste dochter toen ze trouwde op het strand.
Dat is inderdaad heel erg mooi: te weten dat er aan je gedacht is. ♥
Dit is leuk! Ik ben ook niet zo reislustig aangelegd, dus ik vind je oplossing meer dan slim.
Ik vind dit toch zo leuk he! Ik heb zelf een potje met zand van Terschelling, naast een foto en beeldje van onze huwelijksreis. Toch een mooie herinnering. Zou willen dat ik het ook op Griekenland e.d. had bedacht, maar helaas.