Categoriearchief: Oma

Kerst 2023.

De vraag ‘Wat doen we met Mam?’ was niet meer aan de orde dit jaar. Het was gek om geen ritje naar Brabant te maken om daar over te stappen op een rolstoeltaxi om mijn moeder bij een van haar kinderen aan de Kerstdis te schuiven.

Maar ergens was het ook wel heel relaxt dat ik niet zoveel hoefde. Ik nodigde dochter en schoonzoon uit op eerste Kerstdag en stelde voor dat we ouderwets zouden gaan gourmetten. Lekker makkelijk. En voor deze ene keer dekte ik de Kersttafel met het foeilelijke goede servies van mijn moeder dat toevallig nog hier stond. Zo was mijn moeder er toch een beetje bij.

Tweede Kerstdag was ik bij de liefste ex die mocht kiezen wat hij wilde eten. Het werd pizza en chocolademousse. Ook al zo lekker makkelijk. Met een bakje chocolademousse reed ik naar hem toe en liet bij de plaatselijke pizzaboer twee pizza’s aanrukken. We aten onze pizza’s met de doos op schoot op de bank terwijl we tv keken. De chocolademousse na maakte het helemaal af.

Toen ik thuiskwam was de vaatwasser klaar. Het foeilelijke goede servies van mijn moeder blonk me tegemoet. Het herinnerde me aan al die Kerstdiners, vroeger thuis. Toen we nog compleet waren, mijn vader en moeder, mijn broers en zussen en ik. En hoe ik als jongste altijd vakkundig mijn snor drukte als er afgewassen moest worden.

De warme maaltijd op zondag als al mijn inmiddels uitwonende broers en zussen naar huis kwamen. De groentesoep met California soepgroente en de soepballetjes die mijn vader draaide. Dampende aardappelen zoals alleen mijn moeder ze kon koken. Karbonaadjes die mijn vader tot het laatst bewaarde en pas na het toetje op at. Sperzieboontjes met spek. En de grote schaal pudding met koekjes na.

En hoewel het op de nominatie stond om weggegooid te worden, heb ik het servies in de kast gezet. Nu ook mijn moeder er niet meer is, lijkt haar servies ineens een stuk minder lelijk. Ik denk dat ik het houd. Al is het alleen maar voor Kerst. Om de herinneringen levend te houden. Dat had mijn moeder mooi gevonden.

Teken van leven.

Het was even stil hier maar ik ben er nog, hoor! Het waren drukke tijden. Naast het overlijden van mijn moeder en alle dingen die we moesten regelen, speelde er nogal het een en ander. Zoals nóg een sterfgeval in mijn directe kring.

Onverwachts en veel te vroeg deze keer. In krap twee weken tijd twee uitvaarten is niet echt leuk. Daarnaast waren er problemen met mijn weblog (sorry, jongens), sollicitatiegesprekken (ja, echt) en bleek de lekkage in mijn huis weer terug te zijn.

Maar gelukkig waren er ook leuke dingen! De sollicitatiegesprekken werden een nieuwe baan. En dochterlief en haar partner registreerden hun partnerschap. Twee dagen na de uitvaart van mijn moeder, schoof mijn nieuwbakken schoonzoon mijn moeders trouwring aan de vinger van mijn dochter (snif). En met die lekkage komt het ooit ook wel goed.

Dus geen zorgen; alles gaat goed hier. En ik pak snel de draad weer op.

Voor nu wil ik nog even twee dingen melden:

1. Allemaal heel erg bedankt voor jullie lieve berichtjes! Als ik een logje over mijn moeder schreef, las ik de reacties vaak aan haar voor. Ze vond het maar wonderlijk, dat internet. Maar jullie reacties vond ze altijd geweldig!

2. Ik ga iets doen wat ik in mijn hele weblog-carrière nog nooit gedaan heb. Maar ik loop zover achter met bij jullie lezen dat ik het officieel opgeef. Ik ga jullie allemaal op ‘gelezen’ zetten (snif).

Dus….. Als er iets is, wat ik gemist heb, laat het hieronder even weten! Tot snel!

 

Dag mama.

Afgelopen dinsdag is mijn lieve moedertje vredig overleden in haar slaap. Ik mis haar maar het is goed zo. Wat een mooi leven heeft ze gehad.

En wat ben ik trots op haar dat ze ondanks het verdriet dat op haar pad kwam toch steeds de draad weer op wist te pakken.

Het was een feestje om haar dochter te zijn.
Dag, Mam ❤️

Petje af!

Mijn oude moedertje is ziek. Vorige week zouden we gaan winkelen samen maar dat ging niet door omdat ze het heel erg benauwd had. Af en toe had ze extra zuurstof nodig dus winkelen was niet echt een optie.

Op zich niet erg want toen ik aankwam in het tehuis waar ze woont, werd net extra feestelijk de tafel gedekt. Ze hadden weer een thema-diner. Het thema was ‘Ja zuster, nee zuster’.

Meestal vraag ik of mijn moeder op haar kamer kan eten als ik er ben. Dat is nooit een probleem en als er eten genoeg is, krijg ik ook een bordje eten. En ik moet zeggen; het smaakt altijd prima, dankzij de vrijwilligers die koken.

In verband met het thema-diner vond ik het zonde om op mijn moeders kamer te eten. Ik vroeg of mijn moeder gewoon in de eetzaal kon eten en of ik daarbij mocht zijn. Dat mocht en er werd zelfs een bordje voor mij bij gezet. Dus reed ik mijn moeder naar de eetzaal en nam plaats naast haar.

De tafel was feestelijk gedekt. Er was een prachtig geknutselde menu-kaart en het zorgpersoneel liep verkleed rond en deelde de maaltijd uit. Tussen elke gang werd een liedje gezongen uit de oude serie ‘Ja, zuster. Nee, zuster.’

Mijn moedertje weigerde het eten dat prima smaakte. Ze wilde echt niet. ‘Zal ik dan een tosti voor je maken, Joke?’ vroeg een van de zorgmedewerkers. Het motto ‘Eten wat de pot schaft’ waarmee mijn moeder ons groot bracht, telt schijnbaar niet meer als je 92 bent. Dus kreeg mijn moeder een tosti die ze tevreden opsmikkelde terwijl het zorgpersoneel liedjes zong.

Na het dessert werd een heus rijtuiggie de zaal in gereden en zong het zorgpersoneel over de rit naar Vinkeveen terwijl de bewoners mee klapten op de maat. Voor zover ze dat konden.

Er was nog koffie met een bonbon na. En als afsluiter was er voor elke bewoner én voor mij een vaasje met geknutselde bloemen van de kindertjes van een basisschool in het dorp.

Ik heb sowieso al grenzeloze bewondering voor de zorgmedewerkers in het tehuis waar mijn moeder woont. Hoe ze de bewoners wassen, aankleden, helpen met eten, hen troosten en naar hen luisteren. Allemaal met een glimlach en eindeloos geduld.

En dat ze dan tussendoor nog even een complete show weg geven vind ik fantastisch. Petje af voor de zorg! We boffen dat er zo goed voor ons moedertje gezorgd wordt.